Een maandje met Isabelle

In deze blog neem ik jullie mee in de maand mei. Met hoogte en diepte punten.

2 mei

Op 2 mei was het groot feest, mijn blog bestond 1 jaar!!!

4 mei

Ik heb enorm veel spanning in mijn rechter voet. Hij staat daardoor gedraaid en ging steeds moeilijker in de spalk (hij lijd een eigen leven, net als de rest van mijn lijf). We dachten misschien helpt botox. Ik ben echt ontzettend goed in in mijn hoofd, met me heel druk maken en dan denken als het gebeurt, oh is dit het maar. De botox is hier een goed voorbeeld van. Een paar dagen van te voren dacht ik er heel veel aan en werd het in mijn hoofd een groot ding. Ik kreeg 6 naalden, die eigenlijk helemaal geen pijn deden. Wat ik het moeilijkste vond is het idee dat botox voor mij een medicijn is, en voor een ander een cosmetische ingreep. Het is inmiddels een maand later wat het effect is vind ik lastig te zeggen. Daarvoor is het nog te kort.

Als mijn hoofd vol zit of als ik veel spanning heb vind ik fijn om voor het slapen een ASMR filmpje te kijken. Als ik daarnaar kijk word ik helemaal ontspannen, ik krijg er een leeg hoofd van en 9 van de 10 keer val ik in slaap. Dat komt doordat er zacht gepraat word en ze laten dingen zien die een fijn geluid maken. Wat ik heel fijn vind is met lange nagels op glas. Ik zeg probeer het eens als je stres hebt of een vol hoofd hebt.

13 mei

Het was Moederdag. Max had mama verrast met een ontbijt op bed. Daarna hebben we de cadeautjes gedaan en zijn we naar opa en oma gegaan.

16 mei

De zus van Chantal was jarig. Dat moest gevierd voorden, we zijn Quetzal gegaan (een chocolade bar in Delft).

Het was echt heeeeeeeeeeeeel erg lekker, zeker een aanrader.

21 mei

Ik heb thuis een douche hoek, het was al een hele lange tijd dat het niet meer ging om te douchen. Er kwamen steeds andere dingen tussen die toen belangrijker waren. Het ging echt niet meer en verrassend snel hadden we een inloop douche.

IMG-20180517-WA0000
Before

douch

Eindelijk weer fijn maar vooral pijnloos douchen.

21 mei

Mama en ik zijn gaan wandelen. Eerst zijn we wat gaan eten drinken bij een thee huis. Ik vond dat de ideale plek om voor het eerst thee te proeven.

IMG_20180521_110704_850
Nope ik ben geen leut (haha).

Toen we thuis kwamen werden mijn nieuwe spalken bezorgt.

26 mei

Ik was gezellig een dagje met Chantal. We zijn naar Hop gegaan (de vorige keer was zo goed bevallen) daarna zijn we naar het strand gelopen.

27 mei

Ik was gezellig een dagje met Mini. We gingen op zoek naar nieuwe schoenen voor over mijn nieuwe spalken. Verrassend snel hadden we leuke schoenen gevonden.

20180602_112602.jpg

30 mei

Chantal was jarig, Joyce en ik gingen daar ’s middags gezellig een taartje eten.

Hoe ben ik op het idee gekomen om te gaan bloggen?

Een week geleden bestond mijn blog 1 jaar maar hoe ben ik op idee gekomen om te gaan bloggen?

Mascha is een groot voorbeeld voor mij, ik kijk heel erg tegen Mascha op. Zij is een inspiratiebron voor mij.

IMG-20160908-WA0004
Ik heb Mascha ontmoet na afloop van Mascha’s story time.

 

Ik keek een vlog van Mascha en ik vond dat zo inspirerend, de vlog you can do it vooral het stukje na 03.00 min. Toen ik dit zag dacht ik: ja dit is het ik ga bloggen. Maar ik wist niet hoe en wat, dus dat idee waaide over. Totdat ik op school een project over bedrijven had, aan het einde moesten we een eigen bedrijf bedenken. Ik had mijn blog.

Ik ben er toen 100% voor gegaan (ik kan dingen niet half). Ik zat op paardrijden Vivian zat bij mij in de les. Vivian heeft ook een blog en zei wilde mij helpen. Zo ben ik begonnen, geïnspireerd door Mascha en geholpen door Vivian.

1 jaar Life of Isabelle!!!

Alweer 1 jaar Life of Isabelle! Wat is de tijd snel gegaan met diepte en hoogte punten, maar dat  is hoe het leven is. De ene dag is super leuk en de andere helemaal niet.

We hebben we al alweer ruim een jaar de bus. Ik kan al niet meer zonder, het is nu zo veel makkelijker en fijner om ergens heen te gaan. Ik heb een fantastische vakantie gehad (kijk alweer uit naar de zomervakantie). Ik ben jarig geweest, ik ben naar Broederliefde geweest en ik heb een blog geschreven over mijn vriendinnen (pgb).

Het was even zoeken wat ik wilde en ik ben gestopt met de zin van de maand  Maar er waren ook diepte punten. Ik kreeg te horen dat de Baclofen pomp het niet ging worden en dat er nu nog vrij weinig is tegen de spierspanning. December is een maand die ik liever oversla. Ik heb een blog geschreven over de ongelijkheid voor mensen met een handicap (blijven tekenen en delen).

Dit zijn maar een paar bloggen die ik heb geschreven en ik ben nog lang niet van plan om te stoppen!! Een blog beginnen is een van de beste keuzes uit mijn leven. Het is een uitlaatklep voor mij om mijn verhaal te delen met jullie.

Ik wil mijn lieve lezers bedanken dat jullie mijn blog lezen en reageren op mijn blog!! Dat betekent veel voor mij. Ik kijk uit naar het volgende jaar  Life of Isabelle!!!

Vergeet niet te abonneren en zie als eerste wanneer er een nieuwe blogpost online staat!!

Ik zal voor gelijkheid voor mensen met een handicap blijven vechten.

Afgelopen vrijdag ging het op school bij maatschappijleer over de nieuwe plannen van de regering om de lonen voor mensen met een handicap aan te passen. We hebben Pauw gekeken waar ze vertelde over de nieuwe plannen en ze vertelde over de stichting wij staan op. Ik werd zo boos toen ik dat zag en dacht hier moet ik een blog over schrijven.

De nieuwe plannen zijn: werkgevers mogen mensen met een handicap onder het minimumloon betalen, om het voor de werkgever aantrekkelijker te maken. De andere helft krijg je van de overheid. Maar er zitten een heleboel haken en ogen aan, je krijgt bijvoorbeeld geen pensioen of uitkering als je een partner hebt.

Wat ik het ergste hieraan vind is dat je met een handicap niet hetzelfde verdient als iemand zonder handicap. Het argument: “dan is het aantrekkelijker voor de werkgever” vind ik onzin! Alsof wij hiervoor hebben gekozen. Het is hartstikke oneerlijk dat mensen die 10x zo hard hebben moeten werken voor hun diploma zo ongelijk worden behandeld!!

De stichting: Wij Staan Op is een stichting die opkomt voor mensen met handicap, deze stichting is een handtekeningen actie begonnen. Ik wil aan jullie vragen om die te tekenen en dit te delen met jullie familie, vrienden en kennissen. Want dit kan en mag niet.

wijstaanop

Alvast bedankt!!!

Mijn paasweekend

Afgelopen weekend was het paasweekend, ik heb een leuk, gezellig maar voor lekker weekend gehad. Ik hoop jullie ook.
Vrijdag (Goede Vrijdag)

’s Ochtends zijn mama en ik naar Hop geweest. Iemand van school had gezegd dat je daar heel lekker zelf gemaakte taarten kunt eten.

Het was heerlijk!

Toen ik thuis kwam heb ik een blog geschreven: Mijn favoriete tv programma’s.
Zaterdag

Zaterdag had ik een lekkere chill dag, ook wel eens lekker (daar is het weekend voor). In de middag ben ik naar de kapper geweest. Een lente kapsel.
Zondag (Eerste Paasdag)

We begonnen de dag met een heerlijke brunch. Mama had heel lekker kaneelbrood en soufflés lekkere gebakken. We hadden paas stol met kersen en broodjes uit de oven. Natuurlijk hadden we ook paaseitjes. We hadden iets te veel gemaakt dus in de avond hadden we brunch 2.0.
Zondag (Tweede Paasdag)

Zondag gingen we naar opa en oma. Ze hadden een lekker paastaartje en ook daar hebben we gebruncht voor de verandering (haha). Het was heel gezellig bij opa en oma!

Ik vond het een gezellig, leuk maar vooral een lekker paasweekend. Ik ben de tel kwijt geraakt hoeveel paaseitjes ik op heb (haha). Hopelijk hebben jullie ook een fijn paasweekend gehad.

Broederliefde

Ik ben vrijdagavond met Chantal en Lisanne ( Lisanne is een vriendin van Chantal) naar Broederliefde geweest. Chantal is mijn pgber maar ik zie haar als een goede vriendin daar over later meernew-whatsapp-emojis .

We komen daar aan en ik zie een hele lange rij. Gelukkig hoef ik niet in de rij. Dat zijn de kleine voordelen van ziek zijn. Wij mochten als eerste de zaal in. Een medewerk vroeg ‘waar wil je staan’? Uhh nou helemaal vooraan leek mij wel een goede plek.

IMG-20180210-WA0016.jpg
Ik had de beste plek!

20180209_193404.jpg

Toen kwamen ze op. Ze kwamen ook naar mij omdat ik vooraan stond.

 

Ik vond het super leuk en ik heb heel erg genoten!

Broederliefde bedankt voor de leuke avond!

De filmpjes staan op mijn sociaal media.

I wish…. tag

Ik ben terug na een vakantie die ik mijzelf heb gegeven. Mijn doel is dat ik elke maand een blog poost, upload (en soms meer). Dit is geen vaste dag, hou daarvoor mijn sociaal media in de gaten. Als jullie nog ideeën hebben voor andere tags of andere onderwerpen laat deze achter in de reacties!

Vandaag heb ik een tag voor jullie. Ik dacht ff wat anders. Ik hoop dat jullie het leuk vinden en laat achter in de reacties wat jij als antwoord zou geven, ben ik wel benieuwt naar.

Doorgaan met het lezen van “I wish…. tag”

December

December is de maand van kerst en oud en nieuw. Het is niet echt mijn maand. Ik ben geen fan van de feestdagen.

  • Met kerst mis ik Sofie extra erg.
  • De kerstliedjes komen na een week mijn oren uit.
  • Het weer.
    • Het is vaak koud.
    • Sneeuw. Ik schrijf dit nu het sneeuwt. Ik vind het moeilijk om te zien dat iedereen speelt in de sneeuw wat ik vroeger kon.
    • IJs vind ik helemaal erg want, ik weet nog pressies hoe het was toen ik voor het eerst zelf kon schaatsen.
  • Het vuurwerk. Ik zie er de lol niet van in en na 12 wil ik slapen.
  • Bij oud en nieuw denk ik ook dit jaar is er geen wonder gebeurt.

Maar dit jaar ga ik het anders doen. Ik heb een paar tegen dingen bedacht.

  • Er is veel lekker eten: het kerstdiner, oliebollen, appelflappen en chocola.
  • Ik ben een jaar slimmer en wijzer.
  • De sneeuw ziet er mooi uit.
  • De kerstliedjes van Aiana Grande zijn wel leuk.

Ik stop de rot gevoelens niet weg, maar ik denk wat vaker hier aan.

Ik kijk niet meer achter uit maar vooruit. Wat geweest is is geweest, daar kan je toch niks meer aan veranderen. Met dit goede voornemen, heb ik voor het komende jaar doelen gemaakt. Een van die doelen is: meer bloggen en vooruit bloggen.

Je leeft voor jezelf!

Ik heb er schijt aan wat mensen van mij vinden. Als ze zien hoe ik eet of als ze mijn Mickey zien. Maar dat is lang niet altijd zo geweest.

Vroeger vond ik het verschrikkelijk als ze vroegen wat ik heb. Het liefste had ik dat mijn ouders het tegen niemand vertelde wat ik heb. Als we ergens gingen eten zei ik vaak dat ik misselijk was, terwijl dat niet zo was. Dat zei ik zodat mensen niet zagen hoe ik eet. De medicijnen moesten onder de tafel gegeven worden zodat niemand het zag.

Totdat ik mezelf afvroeg voor wie doe ik dit eigenlijk? (dat heeft wel even geduurd). Niet om mezelf gelukkig te maken. Niemand is perfect. Toen heb ik besloten om er schijt aan te hebben. Ik leef voor mezelf en om mezelf gelukkig te maken. De hele wereld mag weten wat ik heb, ik eet wat ik wil en ik vind het niet erg als mensen zien dat ik een Mickey heb.

Soms zit ik ergens iets te eten en dan zie ik mensen kijken van ‘hoe eet jij?’ dan denk ik ‘ik eet zo’ en als je daar problemen mee hebt, is dat jou probleem en kijk je maar de andere kant op’. Tegen de mensen die dat doen wil ik zeggen ‘hou er mee op’,  je maakt mensen onzeker en die mensen kunnen er niets aan doen.